Ο Αστάθμητος Παράγοντας

Τα κωλοβακτηρίδια είναι κάποιοι μικροοργανισμοί, για την ακρίβεια βακτήρια, που βρίσκονται σε αφθονία στον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου και που κανένας δεν ξέρει ποιός τους έδωσε αυτό το αστείο (για τα Ελληνικά μονο δεδομένα) όνομα. Σε καμία γλώσσσα πέρα της ελληνικής τα κωλοβακτηρίδια (που δεν ξέρω άν γράφονται με ωμέγα ή όμικρον) δεν ακούγονται όσο γελοία ακούγονται στην ελληνική! Μοιάζει με inside joke της Ελληνικής Γαστρεντερολογικής Εταιρίας τα μέλη της οποίας διοργανώνουν συνέδρια "Κωλοβακτηριδίωσης" μόνο και μόνο για να γελάνε πίσω απο τις ολόσωμες ιατρικές τους φόρμες την ώρα που άλλοι συνάδελφοι διαβάζουν τις μελέτες τους για τις δυσμενείς επιδράσεις των κωλοβακτηριδιακών συγκεντρώσεων στα δημόσια ύδατα.

Ανεξάρτητα όμως απο την ονομασία το βακτηρίδιο αυτό είναι πολύ σημαντικό και στην δική μας ιστορία γίνεται ακόμα πιό σημαντικό αφού μία μετάλλαξη στο DNA του μικροοργανισμού προκάλεσε την ραγδαία μεταβολή στην ζωή ενός ασήμαντου ανθρωπάκου. Ο ανυποψίαστος νεκροτόμος διενεργούσε την αγαπημένη του συνήθεια και εκείνο το βράδυ, την νεκροφιλία. Δεν χρειάστηκε να εκτεθεί πέρισσότερο απο λίγα λεπτά στο μεταλλαγμενο βακτήριο και αμέσως απο ασήμαντος γιατρός μετατράπηκε στον παντοδύναμο άνθρωπο ΚΩΛΟΒΑΚΤΗΡΙΔΙΟ! Μέρα με την μέρα ανακάλυπτε όλο και με μεγαλύτερη έκπληξη τις αστείρευτες δυνάμεις του να μεγαλώνουν. Μπορούσε με μία κίνηση να μολύνει το πόσιμο νερό, να αμολύσει δύσωδες κλανιές που αδρανοποιούσαν ακόμα και παραπληγικούς που είχαν χάσει την όσφρησή τους και να εξαπολύσει χείμαρους τσέρλας που καταβούληση μετέτρεπε σε συμπαγή μάζα ακινητοποιώντας τα θύματά του! Δέ ήταν όμορφος ήταν η αλήθεια, αλλα η καταπιεσμένη φύση του έβρισκε επιτέλους μία διέξοδο και αυτό τον ικανοποιούσε. Αγαπημένο του στέκι ήταν η χωματερή και αγαπημένη του παραλία η Α' ακτή Βούλας.

Οι μέρες περνούσαν, η εγκληματικότητα είχε βρεί την νέμεσσή της και οι άνθρωποι ζούσαν αγνοώντας την ύπαρξη του αφανούς ήρωα. Όμως όλα τα καλά δεν κρατούν πολύ και έτσι και με τον ήρωά μας βρέθηκε ένας "καλοθελητής" να του χαλάσει την ηρεμία του!
Ο Τζέιμς Χάμιλτον, ο καχεκτικός, ανίκανος εκδότης κόμιξ τον έκανε ιστορία εκθέτοντας τον ανεπανόρθωτα. Εγινε διάσημος σε μία νύχτα. Ο κόσμος άρχισε να υποψιάζεται και να ψάχνει ενώ η κοιλιά του Χάμιλτον μεγάλωνε ικανοποιημένος που είχε βρεί το χρυσωρυχείο του! Ήξερε οτι τον παρακολουθούσε αλλά ποτέ δεν πίστευε οτι αυτός ο ανίκανος εκδοτάκος θα καταφέρει να χτίσει την καριέρα του πάνω στο όνομα του "Νεκροτομού".

Για λίγο θυμήθηκε τον παλιό του εαυτό. Ο Νεκροτόμος βγήκε στην επιφάνεια! Το πρόσωπό του σκοτείνιασε και το βλέμμα του πήρε μία ανησυχητικά φιλίδονη έκφραση.
Το επόμενο βράδυ ο Χάμιλτον βρέθηκε νεκρός.
Κάποιος Blogger είπε πως το έκανε ο Άριοχ μίας και μάρτρυρες δεν υπήρχαν πέρα απο μία αθώα ανυπεράσπιστη παιδούλα, ένα κοριτσάκι με "θολωμένο" μυαλό που πέταγε βατόμουρα.
Επιτέλους ήταν και πάλι ελεύθερος να τα κάνει όλα "σκατά" αλλά πρώτα έπρεπε να κανονίσει κάτι τελευταίο. Το κοριτσάκι έπρεπε να "περάσει" απο το νεκροτομείο...

Το Παπαραιζ επιστρέφει?

Μια διαδικτυακή βόλτα μου σε αυτό το ιστολογιο- νεκροταφείο για να ανάψω ένα κερί στη μνήμη του με έφερε μπροστά σε αυτό το συγκινητικό επικήδειο από έναν άγνωστο φαν αυτού του πεθαμένου μπλογκ

"oste loipon de to teleiosate to syggrama. pros megali mou apogoitefsi eida oti to teleftaio comment egine stis 16/5/2007.... MAIO???? kai oute kan mpikate sto kopo na apantisete. Ti egine tsakothikate??? Telos panton.. i alithia einai oti entyposiastika arketa apo tin istoria sas mexri kai to 2o keimeno tis 3hs sezon. Apo ekei kai kato mou dosate tin entyposi oti varethikate na grafetai(pos sto poutso eginan oloi giatroi ksafnika). Kai epeidi profanos ti paratisate tin istoria tha sxoliaso mexri kai to 3,2. Gamati arxi, koryfaia i istoria me ton Arioh (ksenerosa otan pethane o hamilton), o downhill "ta spase" (poy lete kai seis) me ti mythologia tou kai genika i istoria eixe poly oraious xaraktires (me pio gamato, telika, to leyteri sigma... aaa re karioles gynaikes) kai poly kales anatropes. Kleinontas tha ithela na doso ta sygxaritiria mou se ayton pou skeftike to olo concept. Krima pou teleiose etsi adoksa......


/enas synadelfos blogsyggrafeas/"


Φίλε με συγκίνησες. Δε μένει παρά να μεταφέρω από όλο το τιμ του παπαραιζ την υπόσχεση ότι σύντομα αυτό το ιστολογιο θα σηκωθεί από τον τάφο του και -σαν άλλο ζόμπι- θα χαρίσει νέες περιπέτειες στον αναγνώστη του.

Από Σεπτέμβρη επιστρέφουμε δριμύτεροι. Μετά τα μπάνια του λαού... δηλαδή.

(εντάξει δεν δεσμευόμαστε κιολας)

Η αλήθεια για το Λευτέρη

ΕΚΤΑΚΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ PAPARISE

Φοβερες αποκαλύψεις για τον Λευτέρη απο εναν αλλο ασθενη.

Όλα πουτάνα με Στέλλα και διοικητή

Η Στέλλα εισέβαλε διστακτικά στο γραφείο του διευθυντή. Κοιταχτήκαν στα μάτια και άρχισαν να ερωτοτροπούν με βία. Από την κλειδαρότρυπα κάποιος από τους ψυχάκιδες κοιτούσε και τραβούσε μαλακία

Καθώς της άγγιζε το βυζί και τις πιπίλιζε την ρώγα εκείνη έσκουξε δυνατά. Ένα βροντερό Αχχχχχχχχχχχχχχχχχχ απλώθηκε στο χώρο

-Ποτέ δε ήσουν τόσο θερμός αγορίνα μου, είπε με φωνή αισθησιακή
- Θα σου σκίσω το κωλί σήμερα, απάντησε εκείνος λιώνοντας από πόθο

Η Στέλλα σούφρωσε τα φρύδια της. Ήταν διστακτική. Ποτέ δεν γούσταρε την ιδέα του πρωκτικού έρωτα. Απώθησε δυνατά τον Διοικητή της κλινικής. Εκείνος μαζεύτηκε πίσω από την ιατρική του αξιοπρέπεια. Χαμήλωσε το βλέμμα και ζήτησε συγγνώμη.

Η Στέλλα γύρισε την πλάτη της και έκανε να φύγει. Δεν ήταν η πρώτη φορά που θα υπέκυπτε στα στιβαρά του μπράτσα, στο θελκτικό του βλέμμα και τα μεθυστικά του λόγια. Ήξερε καλά μέσα της ότι ο Λευτέρης ήταν απλά η πρόφαση πίσω από το πραγματικό λόγο για τον οποίον επισκέπτονταν συχνά εκείνη την κλινική. Και η αιτία ήταν εκείνος ο μαλακοπίτουρας που της είχε κάνει μαύρη την ζωή σαν καμένη γη. Κοντοστάθηκε για λίγο και δίστασε. Για κάποια λεπτά έμεινε εκεί λίγο πριν την πόρτα του γραφείου να ξεφυσά από θυμό. Ξάφνου ένα χέρι όμως την τράβηξε δυνατά πάλι πίσω. Ένα αόρατο χέρι. Βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιο ον άγνωστο για εκείνη

Τι ήθελε ο Αριοχ σε εκείνο το ιατρικό γραφείο? Τα γαμψά και κοφτερά νύχια του διαπέρασαν το κορμί της και εκείνη χύθηκε στην αγκαλιά του δολοφόνου της στάζοντας αίμα από το στόμα της.

Ήξερε την τελευταία της επιθυμία. Πηρέ την ανθρώπινη μορφή του για μια τελευταία φορά. Εκείνη του χάρισε ένα κατακόκκινο φιλί και έσβησε. Πρόλαβε να του πει σ'αγαπώ και να του αδράξει για λίγο το σκληρό του πούτσο

PUPPETS AND PUPPETEERS

.
Μπλιιιπ Μπλιιιιπ Μπλιιιπ Μπλιιιπ….ΒΖΖΖΖ…ΦΣΣΣΣ…ΚΛΙΝΓΚ ΚΛΙΝΓΚ!

Η απόλυτη ησυχία. Κρύα ατμόσφαιρα. Μπροστά εκτείνεται ένας ημισκότεινος διάδρομος από ατσάλι, καλυμμένος με ένα παχύ στρώμα καπνού! Τίποτα δεν μαρτυρεί την παρουσία έμβιας ύπαρξης. Στο βάθος μόνο μία πόρτα…Το μικρό παχύ παραθυράκι έχει καλυφτεί κατά το ήμισυ από ένα λεπτό στρώμα πάγου γεγονός που υποδεικνύει ότι η θερμοκρασία είναι αρκετούς βαθμούς υπό το μηδέν! Το πλάνο περνάει μέσα από το κλειστό τζάμι και μπαίνει στο δωμάτιο… Κανένα ίχνος ζωής….Μοιάζει με κέντρο ελέγχου… μόνο λαμπάκια και ηλεκτρονικοί ήχοι ανάμεσα στους οποίους ξεχωρίζει ένα επίμονος οξύς ήχος και ένα κόκκινο λαμπάκι που αναβοσβήνει ρυθμικά σαν παραφωνία στο απόλυτο χάος που επικρατεί πάνω στον πίνακα!

Ξαφνικά ένας μηχανικός ήχος ακούγεται και η πόρτα ανοίγει!


-ΝΑΚ BLAKS! SSWSHDRA?? ΣΕNΟΥNΤΟΥΡUΚΟΥ ΜΑRKΑΡΟSΕΝΤΕΠ!
(Μετάφραση: ΡΕ ΒΛΑΞ! ΚΟΙΜΑΣΑΙ?? ΠΟΣΗ ΩΡΑ ΧΤΥΠΑΕΙ Ο ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ??)

Ξαφνικά απο το πουθενά εμφανίζεται κάτι ακαθόριστο κάνοντας μερικές αστείες σπασμωδικές κινήσεις!
-WOOOORP! HAMPORO! HAMPORO BENDAS!! BENDAααS!! ΕΕ! ΚΑ! 3 NOUKOUROUKOUNTA CARAMESS?!
(Μετάφραση: ΩΩΩ!! ΑΦΕΝΤΙΚΟ! ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ!! ΚΟΙΜΗΘΗΚΑ! ΕΕ! ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ? 3 ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΕΣ ΒΑΡΔΙΕΣ ΜΕ ΕΧΕΙΣ!)

-SKASE HLI8IE!!!
(Μετάφραση: ΣΚΑΣΕ ΗΛΙΘΙΕ!!)*

-ΟΟΟΟΟΟ… (#!$!#@$$%#@%$#@^%$@^%$@)
(Μετάφραση: ωωωωωωω… (βρισιές περασμένες από φίλτρο λογοκρισίας))


Πιιιιιιπ πιππιπιπιπιιιιιιιιιιπ! WARNING! COARSE LANGUAGE DETECTED!!!


-BLAKA! ΚΑΚΟΚΓΟΥΚΟΝΙΡΙΚΙ ΑΜΑΚΟΥΝΤΑΡΟΥΓΚΟΥ!
BAM
SLASH!
KABLAM!
NITSEBAROUM! NITSEBAROUM!
(Mετάφραση: ΒΛΑΚΑ! ΑΦΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΕΧΩ ΤΟΝ ΑΝΙΧΝΕΥΤΗ ΣΚΕΨΗΣ! ΠΕΡΙΜΕΝΕΣ ΝΑ ΜΕ ΒΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗ ΓΛΥΤΩΣΕΙΣ?
ΠΑΡΕ ΑΥΤΗ
ΠΑΡΕ ΕΤΟΥΤΗ
ΠΑΡΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ!)
ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΙΠΑ 1000 ΦΟΡΕΣ! ΜΗΝ ΜΕ ΛΕΣ ΑΦΕΝΤΙΚΟ! «ΠΡΩΤΟΣ»! «ΠΡΩΤΟΣ» ΛΕΓΟΜΑΙ!

-Περιστοιχίζομαι από ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ!! ΑΧΡΗΣΤΟΥΣ! Χάρη στην ανικανότητά σου πάλι θα τα ακούσω από τον ΜΕΓΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗ! Πόσες ώρες αναβοσβήνει αυτό το λαμπάκι? ΠΟΣΕΣ ΩΡΕΣ ΚΟΙΜΑΣΑΙ ΗΛΛΛΙΘΙΕ??

(το εφφέ της μετάφρασης σταματάει γιατί είναι κουραστικό και θα καταλήξει σε σεντονάκι…Επίσης μέχρι τώρα θα έχετε ήδη μπει στο πνεύμα…)

-Ε, αφεντικό, νομίζω ότι πρέπει να κοιμάμαι μία μέρα…
-(SLAP!) Σου είπα να μην με λές Αφεντικό!!

(Γύρισε την πλάτη στον παρατηρητή που από αμηχανία έξυνε το κεφάλι του στο σημείου που του είχε ρίξει την καρπαζιά και ξεκίνησε ένα ψυθιριστό μονόλογο που περιλάμβανε κάτι ακαταλαβίστικους υπολογισμούς!)

Αν αγνοήσουμε την διάσπαση των κβαντικών πεδίων και την ανακύκλωση των ριζοσπαστικών ιόντων και αφού το υπερβατικό Σύμπαν διαστέλλεται και η Σχετική Πυκνότητα του μικραίνει, ως εκ του αποτελέσματος η επίδραση του συνόλου της συμπαντικής ύλης πάνω στα σώματα μικραίνει. Αυτό συμπερασματικά σύμφωνα με την αρχή του Μαχ μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όσο περνάει ο Χρόνος η αδράνεια και η μάζα των σωμάτων μικραίνει πράγμα που οδηγεί….

ΤΙ ΕΙΠΕΣ?? Μια μέρα?? ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ! ΓΡΗΓΟΡΑ! ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕ ΤΟΝ ΑΝΑΣΤΡΟΦΕΑ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ! ΠΑΩ ΝΑ ΦΕΡΩ ΤΟΝ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΓΕΝΙΚΗΣ ΣΧΕΔΙΑΣΗΣ!!


Περπατώντας γοργά στον κρύο διάδρομο το «ΑΦΕΝΤΙΚΟ» του κέντρου ελέγχου αρχίζει να ξεθωριάζει μέχρι που εξαφανίζεται! Μερικές στιγμές αργότερα εμφανίζεται σε ένα άλλο δωμάτιο, αχανές, γεμάτο … από «ΑΥΤΟΥΣ».


-Τι συμβαίνει «Πρώτε»?
-Να…ο Παρατηρητής κοιμήθηκε και δεν είδε τον συναγερμό. Χτυπάει 1 μέρα! Προλαβαίνουμε ή είναι πολύ αργά?
-Μία μέρα?? Χμμ…Δεν ξέρω…δεν έχουμε καιρό για χάσιμο…πρέπει να συγκαλέσω την επιτροπή Κοσμογονίας! Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε και ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ!
-ΝΑΙ! ΤΟ ΞΕΡΩ! Τι θα κάνουμε?
-Εσύ τίποτα. Από εδώ και πέρα αναλαμβάνουμε εμείς. Μην ανησυχείς. Το πολύ πολύ κάνουμε ένα format και reboot …
-Ναι αλλά πάλι εποχή των παγετώνων? Δεν τους λυπάσαι?
-Ελα, μωρέ! Ούτε που το κατάλαβαν την τελευταία φορά!
-Ναι αλλά έχουν μείνει πολύ πίσω σε σχέση με τους άλλους κόσμους
-Δεν πειράζει…θα τους στείλουμε μερικά tips & tricks σε μορφή «Διαθήκης» που εκτός από ηθικά θέματα θα περιλαμβάνουν και τεχνολογικές καινοτομίες και θα προοδεύσουν γρηγορότερα από την τελευταία φορά…Λοιπόν! Δεν μπορώ να σου σπαταλάω τον χρόνο μου μαζί σου! Πρέπει να βιαστώ μήπως και σώσουμε την κατάσταση!

---------------------
Ο Υπέυθυνος της Κοσμογονικής Σχεδίασης εξαφανίστηκε και ο «Πρώτος» έμεινε στον Σταθμό Συγκέντρωσης να αναρωτιέται αν θα προλάβουν…Τον συμπαθούσε αυτόν τον κόσμο! Τον συμπαθούσε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον για τη διττή του φύση, την αντιφατικότητα των χαρακτηριστικών του, για την ποικιλότητα των στοιχείων του! Δεν ήταν βαρετός όπως οι άλλοι. Άδικος κάποιες φορές αλλά ένα ενδιαφέρον μέρος για να ζεις. Ήταν ο αγαπημένος του προορισμός για διακοπές και δεν ήθελε να διαγραφεί έτσι άδοξα!
-----------------------

-Αγαπητοί ΕΠΙΤΡΟΠΟΙ…όπως σας εξήγησα ήδη τηλεπαθητικά, εμφανίστηκε μία ανωμαλία στον τομέα Γ.Η. ver. 2.5 Millenium Edition η οποία ΜΠΟΡΕΙ να οδηγήσει σε 2η Παρουσία του Worm “Totall Recall”. Το σκουλήκι αυτό έχει την ιδιότητα να επιστρέφει πιο δυνατό κάθε φορά που καταστρέφεται. Από ό,τι φαίνεται κάποιο από τα στοιχεία του τομέα αυτού με την ονομασία "Λευτέρης" παρουσίασε αλλοίωση στον κώδικά του με αποτέλεσμα να έχει αποκτήσει την ικανότητα να δημιουργεί νέους κόσμους και καινούργια στοιχεία μη εγκεκριμένα από την Επιτροπή Κοσμογονίας με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Δυστυχώς ο συναγερμός δεν εντοπίστηκε εγκαίρως και δεν μπορούμε να τερματίσουμε την ανωμαλία η οποία πλέον απέκτησε τρομερή δύναμη μέσω ενός προστατευτικού συστήματος που ονομάζει «Αllen le Fang» το οποιο λανθασμένα εμφανίζεται ως δημιουργία της μήτρας «Lucifer». Η μόνη ελπίδα που διαθέτουμε ώστε να επανέρθει η τάξη στον τομέα Γ.Η. είναι η διορθωτική νανομηχανή ARIOCH.

-Συγγνώμη «Μεγαλοσχημε» που διακόπτω την σκέψη σας, αλλά…ΤΟΝ ARIOCH? ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΕΠΙΛΟΓΗ? ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ! ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΣ!

-Το ξέρω «Μελχισεδέκ»! Γι’αυτό θα παρακαλούσα τον χειριστή του στοιχείου «Λευτέρης» να αποσύρει την υποστήριξή του ώστε να φανεί το πραγματικό πρόσωπο του Allen στα υπόλοιπα στοιχεία του τομέα Γ.Η.! Είμαι πεπεισμένος ότι μόλις τα υπόλοιπα στοιχεία δουν ποιος είναι πραγματικά ο Λευτέρης θα τον απομονώσουν ώστε να μπορέσουμε και εμείς να προβούμε στην εξουδετέρωση όσο το δυνατόν γρηγορότερα με όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες ώστε να μην αναγκαστούμε σε ολική αποκατάσταση!

-Μα ποιος μας λέει ότι η ανωμαλία Allen θα οδηγήσει στην καταστροφή? Δεν έχουμε υποδειξεις για κάτι τέτοιο ΑΚΟΜΑ!!!

-Το ξέρω αλλά δεν μπορούμε να το ρισκάρουμε… Δεν μπορούμε να αφήνουμε τις ανωμαλιές που παρουσιάζονται να παίρνουν μεγάλες διαστάσεις! Πρέπει να δράσουμε τώρα! Θυμάσαι τι έγινε με την τελευταία ανωμαλία? Την τελευταία φορά που εμφανίστηκε το worm "T.C." μόνο από τύχη καταφέραμε να το εξολοθρεύσουμε και μόνο αφού αφάνισε ένα ολόκληρο είδος. Και υπόψη ότι οι δεινόσαυροι ήταν ανθεκτικότεροι των ανθρώπων. Μία επανάληψη του ιού θα σήμαινε οριστική καταστροφή και ανισορροπία στην αρμονία.

-Ναι αλλά αν αυτή είναι η εξέλιξη των ειδών?? Μήπως θα έπρεπε να το σκεφτούμε καλ…

-ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ «ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ»! ΟΧΙ! ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ ΤΟΣΟ ΔΡΑΣΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ! ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΜΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΤΟΣΟ ΑΠΟΤΟΜΗ ΠΡΟΟΔΟΣ! ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ! ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΣΚΕΨΗ! ΕΞΑΠΟΛΥΣΤΕ ΤΟΝ ARIOCH…!!!!

*όπως φαίνεται, οι βρισιές είναι παγκόσμια σταθερά…

Ο τομέας Γ.Η. ver. 2.5 Millenium Edition

Λίγο σεξ

"ΔΟΚΤΟΡ ΧΑΜΙΛΤΟΝ, ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ"

Ο γερασμένος άντρας ερχόταν προς το μέρος της.
-Καλημέρα Δόκτορα Χάμιλτον...
-Καλημέρα Ελενάκι, όλα καλά;
-Μια χαρά...
"Ο ΔΟΚΤΟΡ ΤΖΕΗΜΣ ΧΑΜΙΛΤΟΝ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΠΑΡΑΚΑΛΩ"
-Πρέπει να το πάρω... και πάλι καλημέρα
-Επίσης!

"Δόκτορ Ελένη Ζησοπούλου, ψυχίατρος, ούτε Ελένη ούτε Ελενάκι ηλίθιε!" σκέφτηκε η δρ. Ζησοπούλου προσπερνώντας τον.
Έβγαλε την κάρτα εισόδου της και την τοποθέτησε μπροστά από τον αισθητήρα αναγνώρισης. Το πράσινο λαμπάκι άναψε, η πόρτα ασφαλείας άνοιξε. Ανέβηκε στον τρίτο όροφο της κλινικής.
Το ραντεβού της την περίμενε. Ο φύλακας της άνοιξε την πόρτα του δωματίου του.

[Φάκελος Ασθενούς
Όνομα: Λευτέρης Μαρτσαμπλόκος.
Διάγνωση: σχιζοφρένεια, ψευδαισθήσεις μεγαλείου, μεσσιανικό σύνδρομο
Συμπτώματα: Μεταπτώσεις στη συμπεριφορά, εκδήλωση βίαιων ξεσπασμάτων
Πρόοδος ασταθής]
"Ενδιαφέρουσα περίπτωση"

Κοίταξε την ταλαιπωρημένη μορφή που καθότανε βαριά πλατιά στην καρέκλα, το βλέμμα του χαμηλωμένο στο τραπεζάκι, το σώμα του σε πλήρη καταστολή από το κοκτέηλ φαρμάκων που του χορηγούσαν, για την δική του προστασία. Κάθησε στην απέναντι καρέκλα.

-Πως είμαστε σήμερα Λευτέρη; Είχαμε κάποιο όνειρο πάλι;
-Όραμα... όχι όνειρο, απάντησε ξεψυχισμένα χωρις να σηκώσει το κεφάλι του από το τραπέζι.
-Θα ήθελες να μου μιλήσεις για αυτό;
-...Ο Τζεημς...Χαμιλτον ειναι νεκρός. Το είδα. Το κοριτσάκι κινδυνεύει.

[Ο ασθενής φαίνεται οτι συνεχίζει να έχει παραισθήσεις, προτεινόμενη αύξηση φαρμακευτικής αγωγής]

-Λευτέρη από πότε άρχισες να έχεις πάλι αυτά τα... οράματα; Την περασμένη βδομάδα φαινόσουνα να έχεις ξεπεράσει αυτούς τους φανταστικούς χαρακτήρες που έχεις πλάσει, το συζητήσαμε πολλές φορές.
-Δεν είναι φανταστικοί. ο Άριοχ βγήκε έξω, τον άκουσα. Ο Τζέημς Χάμιλτον πε...
-...Ο Δρ. Τζέημς Χάμιλτον είναι μια χαρά, σε διαβεβαιώ, μόλις πριν λίγο τον χαιρέτησα.

[Έχουν περάσει δύο βδομάδες από το "επεισόδιο" με τον δρ. Χάμιλτον. Μέσα σε αυτό το διάστημα ο ασθενής σημείωσε σημαντική πρόοδο]

-Μα...
-Άκουσε με Λευτέρη, τα έχουμε ξαναπεί. Ο εγκέφαλός σου πλάθει αυτές τις ιστορίες με πρόσωπα που έχουν βρεθεί σε καταστάσεις που έχεις ζήσει, καταστάσεις που σου προξενούν άγχος.

[Ιστορικό: Αρχικά ο ασθενής παρουσίασε πρόβλημα δυσλεξίας (αδυναμία να εκφέρει το γράμμα σ), έπειτα άρχισε να μπερδεύει τα παθητικά με τα ενεργητικά ρήματα. Αργότερα εκδήλωσε κρίση πανικού και παρουσίασε ενδείξεις διαταραχής προσωπικότητας. Με λογοθεραπεία ενός μήνα κατάφερε να ξεπεράσει σε μεγάλο βαθμό την δυσλεξία του. Το ίδιο χρονικό διάστημα της θεραπείας ανέπτυξε μια παράλληλη προσωπικότητα. Πιστεύει οτι του αποκαλύφθηκε κάποιο μεγάλο μυστικό και διακατέχεται από μανία καταδίωξης από κάποιον φανταστικό εχθρό. Η περίπτωση του κρίθηκε επικίνδυνη από τον Δρ. Χάμιλτον. Μετά από το επεισόδιο της επίθεσης στον Δρ. Χάμιλτον ο ασθενής τέθηκε σε αυστηρή περιφρούρηση και ειδική φαρμακευτική αγωγή. Η συνέχιση της παρακολούθησης ανατέθηκε στην Δρ. Ελένη Ζησοπούλου]

-Δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Αυτός ο άτιμος ο Τζέρρυ. Του ζήτησα την βοήθεια και αυτός με έκλεισε εδώ μέσα. Πρέπει να με αφήσετε να βγω, ειλικρινά, δεν είμαι τρελλός!
-Όχι δεν είσαι τρελλός, απλά μπερδεμένος. Με τον καιρό η κατάστασή σου θα βελτιωθεί. Αρκεί να παίρνεις τακτικά τα φάρμακά σου. Πρέπει να μας εμπιστευτείς Λευτέρη.
-Δεν με λένε Λευτέρη. Το όνομά μου είναι Άλλεν Λε Φανγκ, και τα φάρμακά σας δεν τα παίρνω εδώ και τρεις μέρες!

Ο Λευτέρης σήκωσε το κεφάλι του. Η Ελένη κοίταξε τα μάτια του. Ήταν καθαρά, κανένα ίχνος καταστολής σε αυτά. Και όχι μόνο αυτό. Φαινότανε να αναδύεται από μέσα τους μια ακτινοβολία, με υπνωτιστική επίδραση πάνω της. Το βλεμμα του καρφώθηκε στο δικό της. Ήταν τόσο ελκυστικό, ξυπνούσε μέσα της ανομολόγητα πάθη.
Ο Λευτέρης σηκώθηκε από τη καρέκλα και ήρθε προς το μέρος της. Η δρ. Ζησοπούλου στεκόταν ακίνητη σαν άγαλμα, ανήμπορη να αντιδράσει, σαν κάποιο αόρατο χέρι να την έχει καθηλώσει. Ένιωθε την καρδιά της να χτυπά τρελλά... από πόθο;

"Δεν είναι σωστό, δεν είναι επαγγελματικο"
"Δεν είναι δίκαιο αλλά πρέπει να το κάνω"

{Φορέστε τα 3-D γυαλιά σας}

Ο Λευτέρης είχε ήδη φτάσει μπροστά της, το πρόσωπό του άγγιζε το πρόσωπό της. Άρχισε να την γδύνει. Το άγγιγμα του πυροδοτούσε μέσα της εκρήξεις αδρεναλίνης και υποσχέσεις ανείπωτης ηδονής. Η γλώσσα του στο στόμα της είχε την γεύση του απαγορευμένου καρπού, Εκείνος ήταν ο Αδάμ και Αυτή η Εύα... Τίποτε άλλο δεν την ένοιαζε πια. Τα μάγια λύθηκαν από πάνω της και παραδόθηκαν και οι δύο στο αναπόφευκτο. Τον ένιωσε μέσα της*...
Ήθελε να μπορούσε να κρατήσει για πάντα...

--- 3 λεπτά αργότερα ---

{Βγάλτε τα 3-D γυαλιά σας}

-Μωρό μου, σου άρεσε και εσένα όσο και εμένα;
-...Τι πήγα και έκανα;; Άκουσε με Λευτέρη. Αυτό που κάναμε σήμερα ήταν εντελώς απαράδεκτο. Δεν πρέπει κανείς να μάθει τίποτα για αυτό.
-Τότε ΔΕΝ θα το μάθει κανείς.
-Πρέπει να πηγαίνω. Δεν θα πω σε κανένα οτι δεν πήρες τα φάρμακά σου και δεν ξέρω και πως το κατάφερες. Αλλά σε παρακαλώ πολύ να συνεχίσεις την αγωγή. Είναι ο μόνος τρόπος να βγεις από δω μέσα!

Η δρ. Ελένη Ζησοπούλου ντύθηκε βιαστικά απορώντας με το βλακώδες της πράξης της. Κάτι μυστήριο συνέβαινε εδώ. Σαν να μην είχε συναίσθηση των πράξεών της. Αποφάσισε να παρατήσει την υπόθεση Μαρτσαμπλόκου το συντομότερο δυνατόν. Ίσως και ένα διάλλειμα στο εξοχικό της, στο Ξυλόκαστρο, να της έκανε καλό.
Ταρακουνημένη, ζήτησε από τον φύλακα να την συνοδεύσει στην έξοδο.

Όταν έφτασε στο ισόγειο είδε πάλι τον δρ. Χάμιλτον, αυτή τη φορά να βγαίνει σαν σίφουνας από την κλινική. Φαινόταν αναστατωμένος. Η γραμματέας στο τηλεφωνικό κέντρο της εξήγησε τον λόγο.
Ο γιός του είχε βρεθεί νεκρός σε μια αυλή.
"Ο Τζέημς Χάμιλτον Τζούνιορ νεκρός..."
Προτίμησε να μην συνεχίσει την σκέψη που σχηματίστηκε στο μυαλό της. Αντί αυτού, αποφασισε οτι ένα κρύο ντους στο σπίτι της θα ήταν ιδανικό. Και αύριο το πρωί ταξίδι στο εξοχικό της.
"Το Ξυλόκαστρο θάναι ωραίο αυτή την εποχή"


Ώρα 23:00 Σιωπητήριο στην κλινική.
Στο δωμάτιο 314, μέσα στο σκοτάδι, τα μάτια του Λευτέρη γυαλίζουν, καρφωμένα πάνω σε μία πλαστική κάρτα που κρατάει στα χέρια του.
Στην κάρτα γράφει: Ελένη Ζησοπούλου-επίπεδο ασφαλείας 1

"Στέλλα..."




*Για την ολοκληρωμένη, Director's Cut, 100% adult έκδοση της σκηνής απλά στείλτε 10 euro στον λογαριασμό Paypal "PapariseThis/Mithrandir"

Τα φαινόμενα απατούν;

O Δρ Ντέιβης τηλέφωνο παρακαλώ, ο Δρ Ντέιβης τηλέφωνο παρακαλώ, Δρ Μπλέρ, Δρ Μπλέρ... Ο Δρ Τζέημς Χάμιλτον, ο Δρ Τζέημς Χάμιλτον παρακαλείται να προσέλθει στο γραφείο του Δρ. Άντερσον

........

- Κύριε διευθυντά με ζητήσατε;

- Παρακαλώ καθίστε Δρ Χάμηλτον. Ξέρετε... ανησυχώ για την κατάσταση της υγείας του Λευτέρη. Τον τελευταίο καιρό πάει απ' το κακό στο χειρότερο. Νομίζω ότι σαν θεράπων ιατρός του θα πρέπει να δείξετε μεγαλύτερη προσοχή στην περίπτωση του. Πέρα από τους καθαρά ανθρωπιστικούς λόγους είναι και αυτή η Μαρτσαμπλόκου που δεν θα διστάσει να μας βγάλει ακόμα και στον Εισαγγελάτο αν κάτι πάει στραβά. Και όπως καταλαβαίνετε το τελευταίο που θα θέλαμε αυτή τη στιγμή είναι ένα πλήγμα στη φήμη του ιδρύματος που με τόσο κόπο δημιουργήσαμε.
- Μείνετε ήσυχος Δρ. Άντερσον... θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου!

Ο Λευτέρης ήταν μάλλον από τις σοβαρότερες περιπτώσεις που είχε αντιμετωπίσει ο Χάμιλτον. Ελάχιστα βέβαια τον ενδιέφερε η φήμη του ιδρύματος ή ο Λευτέρης αλλά μια θετική έκβαση θα ήταν πολύ σημαντικό επίτευγμα για την καριέρα του.

Αυτά σκεφτόταν κατευθυνόμενος στο δωμάτιο 314.

“Δρ Χάμιλτον καλά που ήρθατε, ο ασθενής βρίσκεται σε πολύ άσχημη κατάσταση.” του είπε μία από τις νοσοκόμες.

Μόλις είδε τον Χάμιλτον ο Λευτέρης άρχισε να ουρλιάζει. “είσαι νεκρός, είσαι νεκρός!!!!”

- Σε παρακαλώ αδελφή χαλάρωσε του τα λουριά
- Μα... είστε σίγουρος γιατρέ; Δεν θα το πρότεινα...

- Κάνε αυτό που σου είπα!

Ο Λευτέρης δεν έχασε την ευκαιρία και όρμηξε πάνω στον Χάμιλτον δαγκώνοντας του τι μύτη.

“Αχχχ η μύτη μου!”, σπάραζε ο Χάμιλτον ενώ το αίμα έτρεχε ποτάμι.

“Α... και που σαι γιατρέ.... τα βατόμουρα δεν θα σε βοηθήσουν σε τίποτα” είπε ο Λευτέρης με απόλυτη ηρεμία.

“10 μέρες στην απομόνωση, πάρτε τον τώρα!”, ο Χάμιλτον σχεδόν διέταξε τις νοσοκόμες και σιγοψιθύρισε “θα σου δείξω εγώ μπάσταρδε!!!”

Ο άνθρωπος-κωλοβακτηρίδιο σε νέες περιπέτειες

Τα βατόμουρα είχαν χάσει τη χρησιμότητα τους. Τις 2-3 φορές που τα έβαλε η Τρέισι στο παράθυρο της Μέρι Τζέιν παρέμειναν για μέρες μέχρι που σάπισαν. Κι ενώ όλοι το δέχτηκαν ως καλό γεγονός για τη νοητική πρόοδο του κοριτσιού, - ο πατέρας της φρόντισε να το διαδώσει στη γειτονιά και όλοι ανταποκρίθηκαν θετικά στο νέο για το συμπαθές τρελό κοριτσάκι, - η Τρέισι ζούσε με μια καθημερινή ανησυχία. Ήταν η μόνη που είχε μάθει πως ο νεκρός που βρέθηκε τις προάλλες ήταν συγγραφέας κόμιξ και δεν μπορούσε να το δεχτεί ως τυχαίο που η νέα συνήθεια του κοριτσίου ήταν να χαζεύει ένα τεύχος κόμιξ με τον τίτλο «Ο άνθρωπος κωλοβακτηρίδιο – το τέλος της Τζαχίλγια».

Η Τρέισι βρισκόταν σε φοβερή ψυχική σύγχυση. Από τη μία χαιρόταν που η κόρη της έδειχνε να καταλαβαίνει το κόμικ, είχε αφήσει την προηγούμενη έμμονη ιδέα της με τη ρίψη βατόμουρων και έδειχνε πιο ευδιάθετη. Από την άλλη επέστρεφε στο μυαλό της εκείνο το βράδυ. Ένας νεκρός στο κτίριο, ένα μυστηριώδες τεύχος που άλλαξε κατοχή κι η Μέρι Τζέιν με χέρια γεμάτα από ένα υγρό που στην αρχή φάνηκε για πολτός από λιωμένα βατόμουρα. Η Τρέισι δε μπορούσε παρα να ελπίζει πως η κόρη της δεν είχε τίποτα να κάνει με αυτό το φόνο. Παρόλαυτα όποτε τη χάζευε να κοιτάει τις εικόνες με τα γιγάντια πλάσματα να μονομαχούν στην έρημο μέσα στο κόμικ και να λάμπει το πρόσωπο της, δε μπορούσε παρα να ανησυχεί. Αυτό το παιδί είχε μια ροπή προς το κακό.

Ο καιρός περνούσε και η Μέρι Τζέιν ξόδευε πολλές ώρες της ημέρας με το κόμικ. Κάποιες φορές η Τζέιν καθόταν δίπλα της στο κρεβάτι και ξεφυλλίζανε μαζί το τεύχος. Η αλλαγή της διάθεσης του κοριτσιού ανάλογα με τα συμβάντα στις σελίδες ήταν εμφανής. Σε κάποια συγκεκριμένα σημεία σα να προσπαθούσε να μιλήσει κιόλας. Χαιρόταν με τον ήρωα του κόμικ, τον άνθρωπο κωλοβακτηρίδιο που έψαχνε την αλήθεια ρωτώντας νεράιδες και ξωτικά μέσα στην έρημο. Γούρλωνε τα μικρά της μάτια και έμενε με ανοιχτό στόμα όταν ο άνθρωπος κωλοβακτηρίδιο έμενε εγκλωβισμένος στην κινούμενη άμμο ενώ 3 φεγγάρια ξεπρόβαλαν στον ουρανό που γινόταν κόκκινος σαν να φλεγόταν.

Κι ύστερα όταν δύο γιγάντια τέρατα μονομαχούσαν κι ο ήρωας απελευθερωνόταν από την ακινησία του και τα εξολόθρευε σώζοντας τον κόσμο που είχε πιστέψει στο τέλος, το κορίτσι γυρνούσε προς τη μαμά του και την κοίταγε σα να ήθελε να μοιραστούν τη χαρά για την ευτυχή κατάληξη.

Κι εκείνη τη σημαντική μέρα για τη ζωή του κοριτσιού, η ιστορία έφτανε στην τελευταία σελίδα, ο λαός είχε σηκώσει στα χέρια τον κατάκοπο άνθρωπο κωλοβακτηρίδιο, εξασθενημένο από τη μάχη, στιγματισμένο από τη μάχη στις πύλες των δύο κόσμων – μοναδικό πραγματικό γνώστη του τέλους της άγνοιας, της Τζαχίλγια, να ψήνεται στον πυρετό και να τον πηγαίνουν σε μια γριά μάντισσα για ίαση, η Τρέισι νυσταγμένη φίλησε τη Μέρι Τζέιν και σηκώθηκε να πάει για ύπνο.
Όμως εκείνο το βράδυ – ορόσημο, η Μέρι Τζέιν τράβηξε τη μαμά της από τη ζακέτα και της έδειξε με το δάχτυλο την τελευταία σελίδα και για πρώτη φορά στη ζωή της μίλησε:

- Τζέρι, Ιρένα….είπε,

δείχνοντας διαδοχικά πότε τον άνθρωπο κωλοβακτηρίδιο και πότε τη γριά μάντισσα.